Op zoek naar Wim Hof en ontspanning

Samen met mijn klankbord, Anne-Marie, fiets ik naar Scheveningen. Ons eigenlijke doel vandaag is ontspanning. 
Zodra we de zee kunnen zien, zetten we de fietsen weg en op slot. Op blote voeten gaan we het strand op.

We checken in @ the shore, maar zijn veel te vroeg voor Wim Hof en kunnen eerst nog een half uurtje hardlopen langs het strand. Voor mij is dat pure ontspanning: op blote voeten door de branding rennen. Anne-Marie heeft geen 30 jaar hardloop-ervaring, maar ik probeer haar te besmetten met het hardloopvirus, zodat zij volgend jaar net zo lichtvoetig naar de Pier rent als ik.

Om twee uur begint onze Wim-Hof-workshop. Angelique en Tjeerd van het IJsbadhuis leiden ons rond in de wereld van Wim Hof.
Er zijn drie routes naar ontspanning en beheersing van je lichaam. Meditatie, ademhalingsoefeningen en koudetraining.  
In deze workshop beginnen we met ademhalingsoefeningen. 
Op mij hebben de oefeningen een verbluffend effect.
Tintelingen in mijn gezicht en borstkas. Rust en stilte tussen mijn oren.
Ik word slaperig als op een zondagmiddag in het zonnetje.

Daarna mogen we één voor één in een bad met ijswater.
Als ik het koude water in stap, reageert mijn lichaam automatisch met paniekerig diep ademhalen. Ik sluit mijn ogen en zoek naar het gevoel dat ik heb na een uur hardlopen. Binnen een minuut vind ik die rust en stop ik met diep ademen. Mijn schouders zakken omlaag, dieper in het ijswater. Angelique kijkt mij aan en zegt:”Je mag er nu wel uit hoor.”

Even later gaat Anne-Marie het ijsbad in. Zij kan dit heel goed. Na 10 seconden opent zij haar ogen en glimlacht naar de instructeurs. Ze heeft de ontspanning gevonden waar ze voor gekomen is.
Als we opgewarmd zijn, gaan we nog een tweede keer het koude water in. Als je het vaker doet, kun je steeds makkelijker (en sneller) de ontspanning vinden.

Na de workshop ploffen Anne-Marie en ik neer in de naastgelegen strandtent.

We bestellen het lekkerste bier dat op de kaart staat en kijken naar kleine kinderen met blonde koppies, die spelen in het zand. Anne-Marie tovert op haar telefoon haar eigen blonde kinderkoppie van lang geleden tevoorschijn. De rest van de middag dromen we dat we weer net zo jong en onbezorgd zijn als toen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *